Ülkelerin emisyon azaltımında, bunları ticarete konu ederek de dahil olmak üzere iş birliği yapmasına olanak tanıyan bölüm. Bir ülke, başka bir ülkedeki azaltımın bedelini öder ve bunu kendi hedefine sayar. Kurallar üzerinde uzlaşılması dokuz yıl aldı.
6. Madde'nin üç işlevsel bölümü vardır. Madde 6.2, ülkeler arasındaki doğrudan anlaşmaları kapsar ve bir tonun iki kez sayılmaması için muhasebe kurallarını belirler. Madde 6.4, Paris Anlaşması'nın küresel bir karbon piyasasına en yakın yapısı olan merkezi BM kredi mekanizmasını oluşturur. Madde 6.8 ise ticaret içermeyen iş birliği biçimlerini kapsar.
Standartlar, konunun üç önceki konferansta çökmesinin ardından Kasım 2024'te Bakü'deki COP29'da nihayet kabul edildi. Bu konunun bu kadar geniş yer bulmasının nedeni de buydu: fikrin yeni olması değil, kurallara ilişkin tartışmaların 2015'ten bu yana çözümsüz kalmasıydı.
Kalan tartışma bütünlük meselesidir. Bir kredi, yalnızca temsil ettiği azaltım gerçek, ek ve kalıcı olduğunda işe yarar; gönüllü karbon piyasalarının geçmişi ise şüphecilik için yeterince neden sunmaktadır.